Sevgilim,

Tam bir yıl önce bugün, 16 Eylül’de o sınıfa ilk girdiğim anı dün gibi hatırlıyorum. O gün hayatımın dönüm noktası olacağını bilmiyordum ama gözlerim ilk kez sana değmişti.

Biz henüz birbirimizi doğru düzgün tanımazken bile etrafımızdaki herkes bizi birbirimize yakıştırmaya başlamıştı. Hatta dışarıdan bizi hiç tanımayan insanlar bile sevgili sanıyordu. Sen "Biz sadece arkadaşız" diye itiraz ettikçe içten içe üzülüyordum çünkü ben o yakıştırmaların arkasındaki hissi çoktan benimsemiştim. Utangaçlığımdan ve sen hislerimi fark etmezsin korkusundan uzun süre açılamadım, hep sustum.

Sonra araya giren o 2 haftalık sessizlik oldu... İki hafta boyunca konuşmadığımızda, aslında birbirimizin hayatında ne kadar büyük bir yer kapladığımızı ve birbirimize ne kadar değer verdiğimizi çok daha net anladım. Bütün cesaretimi toplayıp sana yazdığım o günü ve deneme sınavı sonrası kafede oturduğumuz o anı hiç unutamıyorum. Kalbim yerinden çıkacak gibi sana açıldığımda ilk baştaki o tatlı utangaçlığın, sonra gelen o kabul edişin...

Dershaneye sıradan iki arkadaş olarak başlayıp, son haftalarını el ele, dünyanın en mutlu insanları olarak bitirdik. Şimdi geriye bakınca iyi ki diyorum. Bazen mesajlaşırken kavga etsek de, anlaşamasak da biliyorum ki ikimiz de bu duyguları, bu sevgiyi hayatımızda ilk defa birlikte tadıyoruz. Biz birbirimizin ilkiz ve bu acemiliğin içinde bile birbirimizi çok güzel seviyoruz. Tam bir yıl önce bugün seni ilk defa gördüm ve iyi ki o sınıfa girmişim, iyi ki benim olmuşsun. 1.Yılımız kutlu olsun güzelim, seni çok seviyorum ♡